طبق پیش بینیهای جهانی سال ۱۴۰۰ سرانه آب به کمتر از ۱۴۰۰ مترمکعب برای هر فرد در سال خواهد رسید و این به معنی ورود به بحران آبی است. طبق آمارهای رسمی و به اعتقاد کارشناسان ایران درآستانه بحران آب به سرمی برد و طی سالهای آینده تأمین آب به یکی از بزرگترین چالشهای کشور در بسیاری از استانها، شهرها و مناطق تبدیل خواهد شد. ایران از نظر جغرافیایی دربخش نیمه خشک و خشک جهان قرارگرفته به شکلی که میانگین بارش درایران حدود ۲۵۰ میلیمتراست درحالی که میانگین جهانی حدود ۸۵۰ میلیمتراست که بیش ازسه برابر میزان بارش در ایران است.
از دلایل بحران آب در ایران را میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
- رشد سریع جمعیت و پراکندگی نامناسب آن
- کشاورزی ناکارآمد
- سوء مدیریت و عطش بیش از حد توسعه
- ساختار نامناسب حکمرانی آب، تعدد ذی مدخلان، مدیریت ناهماهنگ، ضعف سیاسی سازمان حفاظت از محیط زیست و فقدان نگرش دراز مدت
1 برونرفت از این بحران به صورت زیر لیست میشوند:
- بازنگری جدی در سیاستهای رشد و توزیع جغرافیایی جمعیت
- مرفه سازی کشاورزان و جوامع روستایی با اعطای امتیازات بیشتر و سرمایهگذاری در بخش کشاورزی به منظور افزایش بهرهوری اقتصادی بخش کشاورزی از طریق مدرنیزه کردن این بخش
- بازبینی الگوهای کشت در سراسر کشور با در نظر گرفتن امنیت غذایی ملی و بر اساس میزان دسترسی به منابع منطقهای و بهرهوری اقتصادی
- افزایش قیمت حاملهای انرژی و آب همراه با اعطای مشوقهای اقتصادی برای جلوگیری از صدمات اقتصادی و معیشتی بر کشاورزان در کوتاه مدت
- ایجاد سازمانهای تعاونی مدیریت کشاورزی در هر منطقه و افزایش مشارکت کشاورزان و ظرفیتهای جمعی در مدیریت آب و کشاورزی
- ایجاد بازار آب و کنترل حقابهها
- ایجاد حساب پسانداز آب برای محیط زیست برای حفظ و احیای اکوسیستمها از طریق خریداری آب از مزارع کم بازده
- تغییر وضعیت از مدیریت بحران (انفعالی) به مدیریت پیشگیرانه (فعال)
- اصلاح ساختار حکمرانی آب و تقویت سازمان محیط زیست
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۶/۰۹/۲۶ساعت 19:53  توسط آمستریس جلیلی و نگین بیگلری
|
برچسب:
نویسنده: آوا اسماعیلی
تاريخ: يکشنبه
29 بهمن
1396 ساعت: 18:54